Ściąganie plików przez P2P to nic trudnego. Trzeba tylko pamiętać o kilku rzeczach, których zapamiętanie nie sprawi większego kłopotu. Po pierwsze istnieje wiele protokołów, przez które można pobierać plik. Każdy się oczywiście czymś różni - a to dostępnością plików, sposobem ich rozprowadzania, czy też prędkością ściągania plików. Wydaje się oczywiste, że każdy wybrał by protokół, gdzie ściąganie plików jest najszybsze - ale czasem może się okazać to nie możliwe - np. poprzez zbyt utrudniony sposób dystrybucji plików.
Ostatnio do najpopularniejszych protokołów należy BitTorrent - głównie ze względu na osiagane najszybsze prędkości ściagania plików. Jednak często okazuje się on zbyt trudny w obsłudze dla początkujących użytkowników. Jednak nie ma sie co
zniechęcać - wystarcz raz przeczytać poradnik w stylu: by odesły wszelkie wątpliwości. Minimalnie podobnym do niego (pod jednym aspektem) jest protokół eDonkey2000 (znany z eMule), który także często rozpowszechnia swoje pliki poprzez strony www. Na tym podobieństwa się kończą.Inne obecnie popularne to Direct Connect (często wykorzystywany w osiedlowych
sieciach) oraz Gnutella. Obecnie bardzo żadko wykorzystywane sieci, to niegdyś wiądący prym FastTrack (protokół Kazzy), MANOLITO, Friend-to-friend oraz wszelkie inne programy P2P.Co ciekawe, istnienją programy, ktore umożliwiają pobieranie z wiecej niż jednego protokołu P2P
na raz - to tak zwane kombajny P2P. Niektóre programy umożliwiają przekształcenie się w nie dzięki dodatkom do nich.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz